Project eetstoornis en vest: ik heb wat op te biechten

Het was alweer in mei dat ik vertelde dat ik een eetstoornis heb en mijn plan om daarbij een vest te haken. MEI!! Dat is alweer drie maanden geleden en hoeveel heb ik gehaakt? Niks, nada, noppes.
Ja, ik ben begonnen, maar heb het snel weer weggelegd.

Ik wilde nieuw garen kopen voor dit project en dat is ook pas in juli gebeurd. Maar dan nog.. ik had in juli kunnen beginnen. Ik weet het, ik leg mezelf heel veel op. Dat is iets wat ik niet goed kan stoppen.

Anyway, ik wilde dus vrij haken, maar merk dat ik er toch zwaar door geïntimideerd raak. Mede daarom begin ik er dus steeds niet aan (naast nog tig andere redenen, sommige legitiem, de meeste niet).

Ik heb dus vannacht toen ik hierover wakker lag, besloten dat ik een kantachtig patroon ga zoeken om mijn vest in te maken. Dat is een stuk gemakkelijker voor me. Nu dacht ik eerst aan wat bloemen-achtigs, zoals mijn Japanse bloemen haakwerk (ik zie nu tot mijn schrik dat dat alweer een jaar en drie maanden stilligt. OOOOOEEEEPPPSS!!) Alleen vind ik dat écht teveel werk, met al die bloemblaadjes.

Ik dacht zelf aan zo’n soort haakwerk, maar denk dat het dan te flodderig gaat worden.


Bron: het boek 300 haaktips en technieken, door Jan Eaton hier te koop.

Ik ben er dus nog niet uit. Dit zijn wat ideetjes die ik online tegen kwam.
Van dit vest vind ik de achterkant niet zo mooi.

Bron

Met wat aanpassingen zie ik mezelf ook nog wel zoiets simpels maken. Heb er al wel een beeld bij, maar vind het ook wat te flodderig/nikserig.
null
Bron

Dit vind ik ook erg mooi, maar dan zou ik het langer willen maken en ik vraag me af of dát wel leuk is.
crochet vest / chaleco en crochet
Bron

Dit vind ik ook interessant. Alleen het patroon is het net niet. Té vintage/retro en dat is niet mijn ding.
null
Bron

Oftewel… ik maak het mezelf weer veel te moeilijk. Ik moet dit gewoon in tweeën splitsen: beslissen welk model vest ik wil (en dat weet ik stiekem al) én welk patroon ik wil. Dát wordt het lastigst. Iemand nog leuke suggesties? Ik sta open voor alles.

Project en nieuwe spelden

Het is nu een dag geleden dat ik mijn geheim opbiechtte. Ik heb fantastische lieve reacties gehad. Dat heeft me heel erg goed gedaan. Ik hoorde ook van twee mensen in mijn omgeving dat zij het zelf ook hebben of hadden. Dat schokte me. Ik wist het echt niet. Ik ben in ieder geval niet alleen en dat helpt.

Op het moment dat ik dit schrijf, ben ik nog niet begonnen met haken, máár heb ik ook nog geen eetbui gehad. Daar ben ik echt supertrots over!! Ik had vandaag een paar (veel) momenten dat ik er aan dacht, maar alleen al de blogpost van gisteren hielp me al. Ik ben verder niet van plan dit een therapeutisch blog te laten worden, maar wilde dat wel laten weten. Mijn man weet hier ook van en alhoewel hij er niet veel op zei, merk ik wel dat hij er rekening mee houdt. Dat vind ik enorm lief. Uiteindelijk zijn het de daden die spreken en niet de woorden. ;)

Ik heb verder gekeken naar de kleuren garen die ik heb. Ik twijfel nog over de kleur van het vest-to-be.
Deze kleuren heb ik en ze spreken me allemaal wel een beetje aan. Alleen bij die roze ben ik bang dat het een verschrikkelijk vest gaat worden. Ik houd van roze, maar een knalroze vest in mijn maat lijkt me geen goed idee. :D Ik zou mosgroen dan juist wel weer leuk vinden, maar daar heb ik op dit moment maar één tint van, dus dan moet ik meteen weer van alles bij gaan kopen.






Ik dénk dat als ik echt een eetbui wil hebben, ik op dat moment gewoon een kleur grijp en daar dan wel mee zal werken. Ik zie het wel komen. :)

Verder ben ik gisterenavond nog even heel hard bezig geweest met nieuwe spelden. Er kwam een heleboel energie vrij na het schrijven van die post van gisteren. Daar heb ik mooi gebruik van gemaakt. Alleen heb ik vandaag overal de restjes lijm af moeten schrapen. Ik zoek nog ‘nozzles’ (ik heb even geen idee wat voor woord je er voor moet gebruiken in het Nederlands), zodat ik de lijm beter kan doseren.







Zijn ze niet leuk? Ik vind ze erg mooi door hun eenvoud.

Daarnaast heb ik geëxperimenteerd met nieuwe, kortere spelden. Deze zijn maar 5,1 cm lang.
Ik heb er wat kralen opgelijmd, aangezien de dopjes hier niet op passen. Ik heb nog niet geprobeerd of glazen facetkralen op deze spelden geregen kunnen worden. Dat komt waarschijnlijk ergens deze week nog wel.

Op deze foto kun je goed zien hoe lang (of kort) deze spelden zijn.

Is weer iets heel anders, he?

Verder heb ik een Facebook-pagina (like me!) waar ik nog wat foto’s van lege spelden zal posten. Deze blogpost staat vol genoeg met foto’s. :D

Heel eng, maar ik doe het toch….

De post die ik nu ga schrijven maakt me bang, maar toch doe ik het. Tenminste, dat denk ik nu. Ik denk dat ik voor het einde van dit bericht al tien keer op dat kruisje rechtsbovenin heb willen klikken, maar omdat je dit kunt lezen, het blijkbaar toch niet heb gedaan.

Ik moet namelijk iets bekennen. Ik heb een eetstoornis. Zo, het is eruit. Pfff…. *slikt even heel hard*
Ik heb BED (klik, klik en klik). Ik lijd hier al jaren aan. Er speelden nog wat andere psychiatrische ziekten mee, maar die zijn momenteel zo goed als over. Het enige wat me nu nog rest is mijn eetstoornis. Ik wil het dolgraag tackelen. Ik zou er zoooooooo graag van af zijn. Het beheerst mijn leven, behalve als ik (en daarom post ik hier) aan het hobby-en en bloggen ben. Ik kan nou eenmaal niet haken/hoofddoekspelden maken/knutselen met mijn kinderen én een eetbui hebben.

Verder wil ik graag voor mijn dochter een deken maken, voor mezelf een deken maken én zit ik sinds vandaag heel erg te denken aan het maken van een vest in vrij haakwerk. Met name dat laatste vind ik een spannend project. Ik zie al helemaal voor me hoe die er uit moet zien.

Bron

Dit is het model wat ik in gedachten heb. Alleen heb ik door mijn eetstoornis heel erg veel overgewicht en denk ik dat zo’n lang vest er niet uit gaat zien in mijn maat. Dus… ik weet (doordat ik al eens eetbuivrij ben geweest) dat ik afval als ik stop met het hebben van eetbuien. Dan gaat zo’n vest dus ook veel beter passen. Dus… ik dacht (oh help!!!) dat ik dit project zou kunnen koppelen aan het vechten tegen mijn eetbuien. Ik bedacht me dat ik áls ik een eetbui wil hebben, dit project zou kunnen pakken. Klink ik nog logisch?

Het is heel belangrijk (weet ik, maar pas ik niet goed toe) om naar afleiding te zoeken als je een eetbui wil gaan hebben. Ik ben ondertussen ook al zover dat ik ze voel aankomen en bewust een eetbui heb (in tegenstelling tot vroeger toen ik vaak uit een roes wakker werd na een eetbui). Dus…. als ik dan dit haakwerk 24/7 naast me heb, dat ook als een soort beloning ga bekijken voor mijn gevecht tegen mijn eetbuien, kan ik misschien op die manier proberen minder tot zelfs geen eetbuien te hebben.

Hoe klinkt dat? Ik ben er eigenlijk best wel enthousiast over, al vind ik dus wel doodeng om er hier over te schrijven. Ik wil hier dan ook updates schrijven. Het enige wat ik nog moet doen is beslissen over de kleur (ik denk aan donkergrijs) en of ik het dan in grijstinten of in één enkele kleur grijs zou willen (of toch rood! Wat een mooie foto!)

En nu ga ik heeeeeeel snel op ‘publiceren’ drukken, voordat ik me bedenk. Bismillah (In de naam van Allah).