Rumi – een gedicht

Mijn pad van spiritualiteit is er altijd een met ups en vooral downs geweest. Blaaaaaaa over de reden waarom. Blaaaaaaaaaaaaa over hoe ik veranderd ben.
Ik vind mezelf in ieder geval leuker, ik vind God leuker en dit gedicht is een enorme steun voor me. Je MAG fouten maken. Dat is ok. Kom gewoon weer terug!

Come, come, whoever you are.
Wanderer, worshipper, lover of leaving, it doesn’t matter
Ours is not a caravan of despair.
Come even if you have broken your vow a thousand times,
Come, yet again, come, come.

Bron Wikiquote

 

EDIT: ik heb het gedicht verbeterd, want er was een fout in geslopen. Dit zou de correcte vertaling moeten zijn.

Havermout muffins

Oh, ik heb zoiets lekkers ontdekt! Havermout muffins met bosbessen.
Jammie! Jammie! Jammie!
Het recept is heel eenvoudig. Binnen vijf minuutjes kun je de muffins bakken.

Anyway, het recept volgt hieronder.

- 1 banaan
- 125 ml Griekse yoghurt
- 100 gram havermout
- 1 ei
- 1 tl bakpoeder
- handje bosbessen
- honing naar smaak

Banaan prakken en hieraan één voor één de andere ingrediënten toevoegen en goed doorroeren.
Verdeel het beslag over muffin vormpjes. Bak ze 25 minuten in voorverwarmde oven op 200 graden.

En nu ren ik de keuken weer in om er nog een heleboel te maken. :D
PS: volgens mij is dit ook een ideaal hapje om in de Ramadan te eten. Voor of na het vasten, dat maakt niet uit. Het is compact, voedzaam, vochtig en gezond. Saha!

Ramadan feestje

Ramadan mabroek! Gefeliciteerd met de Ramadan.

Hier in huis werd er heel erg uitgekeken naar de Ramadan. Ik ben dan ook al een maand geleden begonnen met de voorbereidingen. In huis hangt nu een Ramadan-kalender. Zakjes met daarop nummers van 1-30 en daarin kleine opdrachtjes, snoepjes, cadeautjes etc.

Ze hebben dat zien groeien en vonden de voorpret geweldig. De middelste vond dat de leerkrachten op school ook mee mogen genieten van de leuke spanning die samenhangt met het wel of niet beginnen van de Ramadan. Deze week heb ik dus een hele (lange) avond in de keuken gestaan om een schaal met koekjes te bakken. Mooi zijn ze niet geworden, maar wel lekker!!!

Mijn oudste kwam met een heel ander idee. Zij wil een Ramadan-feestje. Een verjaardagsfeestje, maar dan anders. Zo’n leuk idee! Ik was direct enthousiast. Ze wil allerlei vriendinnetjes uitnodigen (wel of geen moslim) en dan een quizje doen, koekjes bakken, een kleurplaat met een islamitisch thema kleuren.

Tsja, toen mocht moeders dus een uitnodiging maken.

Ik heb ook een gratis printable toegevoegd: Welkom Ramadan

Hoe het feestje is gegaan weet ik op moment van schrijven nog niet. Daar kom ik nog wel op terug insha Allah.

Hoe sta jij tegenover dit thema? Hoe bereid je kinderen voor op Ramadan? Wat voor activiteiten met de kinderen doe jij? Heb je al eens een dergelijk feestje georganiseerd?
Laat het vooral weten.

Koken en bakken

De laatste dagen heb ik niet stilgezeten. Het is enorm leuk om te variëren met eten. Dat heb ik heel lang niet gedaan, omdat… Waarschijnlijk omdat ik bang was dat het allemaal zou mislukken. Denken, piekeren, peinzen, in gedachten alles doen, alle mogelijke fouten van te voren verzinnen en dat dan alvast gaan oplossen. (Jaja, welkom OCD!) De laatste tijd gaat het veel beter en het is ontzettend bevrijdend om gewoon dingen te kunnen doen. Heerlijk!

Vandaag is het linzensalade geworden. Ik heb al tijden een zak linzen in huis en wist nooit wat ik er mee moest doen. Op mijn Facebook-groep heb ik een oproep voor een recept gedaan en dit is wat er kwam.

Tunesische linzen met rijst

250 gm linzen
250 gm rijst
50 gm boter of margarine
500 gm pruimen
2 grote uien
1 stevige appel
1 zout
1 kaneel

Kook de linzen gaar in ruim water in 30 minuten en giet ze daarna af. Kook de rijst droog en gaar volgens de gebruiksaanwijzing op de verpakking. Haal de pitten uit de pruimen, door ze in de lengte door te snijden. Snipper de ui en snijd de appel in blokjes.
Smelt de boter, fruit daarin de ui lichtbruin en voeg het fruit toe. Laat dat even meebakken en meng daarna alle ingrediënten door elkaar. Maak het gerecht daarna op smaak met zout en kaneel.

En het was heeeeeeeeeeeeeerlijk! Ik heb in lange tijd niet zoiets lekkers gegeten. Hartig en zoet, bite en zacht. Uitgesproken smaken bij elkaar. Ja, dit ga ik vaker maken. Het is ontzettend eenvoudig ook. Voor herhaling vatbaar. Wie weet ook iets voor in de Ramadan. Het is licht en voedzaam.

Twee opmerkingen hierbij:
- Pruimen zijn verboden in dit huishouden. Brrrrrrrr! ;) Ik heb rozijnen gebruikt.
- Verder is 30 minuten lang linzen koken best lang. Volgende keer ga ik het denk ik wat korter doen.

Blog-inspiratie?

Dan wil je weer bloggen, heb je de tijd en ruimte om te bloggen, heb je gewoonweg geen creatieve inspiratie! Zucht. Dat helpt natuurlijk niet bepaald. :D

Naast dit creatieve blog heb ik er nog een aantal. Die heb ik apart gestart omdat ik dacht dat dat handiger/leuker zou zijn. Ik heb een eetstoornis en wil niet mijn hele blog laten overspoelen met mijn strijd tegen de eetbuien. Ik maak(te) hoofddoekspelden en wilde die ook apart presenteren. Ik zit er hard over te denken om alles samen te voegen en er een meer persoonlijk dan enkel creatief blog van te maken.
Ik beloof dat ik het niet te zwaarmoedig zal maken. Het leven is ook gewoon heel erg leuk en ook online wil ik wel genieten.

Maar goed, ik waarschuw maar vast. Ik ga mijn oude berichten hier op plaatsen en nieuwe berichten rondom mijn eetstoornis en hoofddoekspelden zullen hier op verschijnen. Dan ga ik wel zien hoe dat gaat verlopen. Maar verschillende pagina’s is me te onoverzichtelijk.

Tips voor onderwerpen waar ik over mag schrijven, zijn ook altijd welkom. Dusse, kom maar op.

Weer terug

Goedenavond! Eindelijk, sinds bijna (ruim?) anderhalf jaar schrijf ik weer eens een blog.
De afgelopen anderhalf jaar zijn heel, heel druk geweest. Geen cliché-druk, maar echt druk. Er is veel veranderd in mijn leven en ik wil nu graag het bloggen weer oppakken. Ik denk dat de tijd daar rijp voor is.

De afgelopen tijd ben ik niet zo heel creatief geweest. Mijn medicatie heeft daar wel wat mee te maken, helaas. Het positieve aan een bipolaire stoornis is dat je geweldig creatief bezig kunt zijn. Het negatieve aan een bipolaire stoornis is dat je jezelf over de kop kunt werken. Nu zijn de positieve en negatieve kantjes er wat afgehaald door de medicijnen en is mijzelf creatief uiten een stuk lastiger geworden.

Ik heb me een tijdje geleden dan ook gestort op koken. Ik ben een FB-groep ‘Tunesië en zijn keuken’ gestart en ben lid geworden van de groep ‘Thuis brood bakken’. Geloof het of niet, maar ik wil al jaren brood zelf bakken.
Vorige week heb ik eindelijk de knoop doorgehakt en een tweedehands broodbakmachine aangeschaft via Marktplaats. Hij kostte slechts twaalf euro en werkt goed. Joepie!

De mix die ik gebruikte is wel kant en klaar, maar dat leek me wel zo veilig om mee te beginnen. Er valt dus niet zo veel uit te leggen. Ik heb de instructie “enkel water toevoegen” opgevolgd en ‘bingo’. Het brood is goed van textuur en ok van smaak. Voor een eerste keer is het fantastisch. Het smaakt (pun intended!) naar meer. Net als het schrijven van dit blogbericht. Het voelt meteen weer heel goed. Hopelijk tot snel!

By the way: ik heb naast een nieuwe bbm ook een nieuwe tweedehands camera aangeschaft. Zoals je ziet, moet ik er nog even mee knutselen. Die kleur staat me niet aan. :D

Kleurplaten

Afgelopen weken heb ik zelf kleurplaten gemaakt. Helaas hebben de kinderen de officiële kleurplaten al ingekleurd, dus heb ik ze maar van het kalkpapier gescand. Daarom zijn de kleurplaten wat grijs in plaats van wit. Toch wilde ik ze jullie niet onthouden. Bij deze!

Denkend aan Holland…..

Ik mis Nederland…..

Denkend aan Holland
zie ik breede rivieren
traag door oneindig
laagland gaan,

rijen ondenkbaar
ijle populieren
als hooge pluimen
aan den einder staan;

en in de geweldige
ruimte verzonken
de boerderijen
verspreid door het land,

boomgroepen, dorpen,
geknotte torens,
kerken en olmen
in een grootsch verband.

de lucht hangt er laag
en de zon wordt er langzaam
in grijze veelkleurige
dampen gesmoord,

en in alle gewesten
wordt de stem van het water
met zijn eeuwige rampen
gevreesd en gehoord.

Hendrik Marsman

Opruimen en gedicht

Vandaag ben ik flink aan het opruimen geweest. Tijdens het opruimen kwam ik dit gedicht tegen. Het was me gegeven na de geboorte van mijn jongste dochter. Hij is zo mooi dat ik hem wil delen.

On Children – Kahlil Gibran

Your children are not your children.
They are the sons and daughters of Life’s longing for itself.
They come through you but not from you,
And though they are with you yet they belong not to you.

You may give them your love but not your thoughts,
For they have their own thoughts.
You may house their bodies but not their souls,
For their souls dwell in the house of tomorrow,
which you cannot visit, not even in your dreams.
You may strive to be like them,
but seek not to make them like you.
For life goes not backward nor tarries with yesterday.

You are the bows from which your children
as living arrows are sent forth.
The archer sees the mark upon the path of the infinite,
and He bends you with His might
that His arrows may go swift and far.
Let your bending in the archer’s hand be for gladness;
For even as He loves the arrow that flies,
so He loves also the bow that is stable.