Weekmenu

Al een heel aantal keer heb ik het genoemd in dit blog: ik wil een weekmenu maken (en volgen!).
Aangezien het begin 2017 is en ik toch íets van een goed voornemen wil hebben, ga ik hieronder mijn weekmenu voor de komende week plaatsen.
Mijn doel is óók nog om een aantal keer per week iets nieuws uit te proberen. Dat ga ik doen met de ‘spaghetti met spinazie en tomaten’ uit de Allerhande. Het lijkt me heerlijk!
Zaterdag vieren we de verjaardag van mijn zoontje. Dan eten we in een binnenspeeltuin ergens in de regio. Niet dat ík dat lekker vind, maar de kinderen genieten er van! :D

De link is ook gewoon op de Allerhande-site te vinden: klik

Eet smakelijk!

Yoghurt maken met de slowcooker

Sinds een maand heb ik een slowcooker. Ik was er al heel lang op zoek, maar ik wilde er in eerste instantie niet veel geld aan uitgeven. Ik was bang dat het geen succes zou zijn. Deze slowcooker heeft me vijftien euro gekost en hij is iedere cent meer dan waard geweest. Wat een aanwinst!!

Ik heb er al een heel aantal dingen mee gemaakt, maar één van mijn eerste probeersels was: yoghurt maken. Vraag me niet hoe ik erbij kwam maar toen ik er over las, was ik direct verkocht.
Dit recept (Engels) is wat ik gebruikt heb. Ik heb het één op één overgenomen. Guess what: de yoghurt was heeeeeerlijk. Heerlijk zacht van smaak (en daar houd ik van). Ik heb er ook ‘overnight oats’ mee gemaakt. Daarbij laat je havermout een nacht weken in yoghurt en voeg je er naar smaak nootjes, fruit, kokos of zoiets bij. Veel gemakkelijker dan in de ochtend koken en hopen dat niet aankoekt.

(Indien gewenst kan ik het recept vertalen, maar daar heb ik nu even geen tijd voor)

Nieuwe recepten uitproberen

Zoals ik al een paar keer heb vermeld in vorige posts, wil ik per week een nieuw recept proberen. Guess what: ik heb zelfs twee nieuwe dingen geprobeerd. Het was ook nog eens twee keer een succes. Tijd om er verder mee te gaan dus. Ik ben ontzettend blij, kan ik wel zeggen.

Ik wil graag de foto’s delen.

Hieronder ‘fattoush’. Het is een Libanees recept. Ik heb hem gevonden op Allerhande. Nu is het geen authentiek recept, maar de smaken zat wel heel goed. Absoluut een die het herhalen waard is!
.


Daarnaast heb ik ook iets nieuws geprobeerd met een gouwe ouwe: groentesoep met ‘thicha’. In Tunesie wordt dit zeer geregeld gebruikt in de soep. Het heeft een lekkere bite en is smaakvoller dan gewone vermicelli. Tijd om daar mijn groentesoep mee op te leuken dus. Ik vond het lekker en ook dit ga ik vaker doen als variatie op de ‘gewone’groentesoep die ik ook geregeld maak. Overigens is mijn groentesoep heel simpel: gehakt bakken met knoflook en groot gesneden ui. Water en bouillonblokje bijdoen, een enorme zak soepgroente (vers) er in en daarna dus de tchicha. Easy peasy.

Boeken uitzoeken – Konmari methode

De laatste tijd is de ‘Konmari-methode’ helemaal hip. Althans, op Pinterest. Nu heb ik altijd rommel teveel, dus ben ik me er eens gaan verdiepen.

De Konmari-methode is ontwikkeld door de Japanse Marie Kondo (zie hier voor haar boek). Haar theorie is relatief simpel: ga door al je spullen heen per categorie (in dit geval ALLE-MAAR-DAN-OOK-ALLE boeken) en kijk waar je gelukkig van wordt. Is er een ‘spark’, dan kun je het houden. De rest kan rücksichtslos weg.

Nu ben ik een boekengek. Ik vind boeken heeeeeeeeeerlijk! Alleen heb ik er op dit moment wel heel veel. Nu ben ik sinds ik Goodreads gebruik wel begonnen met meer lezen, maar er staat nog veel te hijgen in mijn nek. Dat wordt dus opruimen.

Ik heb deze foto’s geplaatst om mij een duwtje in de rug te geven: ZOVEEL boeken heb ik dus! Ik ga vandaag nog starten met het opruimen. (De oplettende lezer zal zien dat ik een boek dubbel heb! Die gaat er sowieso uit) Ik hoop snel een after-foto te kunnen plaatsen.

Kijk, huiver en schrik van alle foto’s. En om het duwtje in de rug nog groter te maken ook een foto waarop het stof duidelijk te zien is. Geen tijd meer te verspillen dus!

Bewust leven – deel 2

We zijn alweer een week verder en ik ben nog steeds bezig met het bewust/intentievol leven. (Die laatste is vast geen bestaand woord. Suggesties zijn welkom. :D )

Anyway, het voelt heel erg goed. Ik ben begonnen met doel 5 uit mijn vorige post. Wat een werk! Ik heb stapels en stapels Allerhande, Libelles en dergelijke liggen. Die ben ik nu aan het doorspitten. Guess what: ik geniet er van. Hieronder wat sfeerfoto’s. Vergeef me de slechte kwaliteit alsjeblieft. Het is quasi onmogelijk om behoorlijke foto’s te maken met dit weer. Zucht.

Met haken ben ik ook nog bezig. Geloof het of niet, maar ik was drie keer zo ver als op deze foto. Alleen was er een toer die me niet beviel. Ook niet nadat ik zoveel toeren verder was. Ik heb het dus uitgehaald en ben bijna helemaal opnieuw begonnen. Ik ben er blij mee, hoor. Alleen lijkt het dus alsof ik niks doe. ;)

Daarnaast heb ik een nieuw doel opgesteld: energieverbruik naar beneden brengen. Op dit moment verbruik ik meer dan is geschat. Het is niet schokkend en ik ga in principe nog altijd geld terugkrijgen, maar het is natuurlijk geen goede trend. Ik heb dus besloten mijn wasdroger niet meer te gebruiken. Mijn was hangt nu in mijn gang(etje). Gelukkig heb ik een heel droog binnenklimaat dus met een uur of vijf is alles helemaal gedroogd. Niet slecht, zou ik zo denken. De handdoeken doen nu dienst as scrubdoeken, maar dat vind ik niet zo’n punt. Het leuke is ook nog dat ik dus iedere keer geniet als ik mijn was zie hangen. Het is een duidelijk zichtbaar beeld van mijn nieuwe doel. Heerlijk!

Ik ben hier dus heel druk bezig, maar ik geniet. Hebben jullie al iets gedaan aan ‘bewust leven’?

PS: Mijn site is al heel lang niet geüpdatet. Dat wil ik dit weekend gaan doen, maar het kan dus zijn dat het er allemaal wat funky uitziet. Wish me luck, want het is nog niet zo heel eenvoudig. #bangdatikdingenkwijtraak #help

Bewust leven

Zoals ik al een beetje liet zien met de kalender van de vorige blogpost, probeer ik de laatste tijd bewuster te leven. Heel lang (denk in jaren) heb ik in overlevings-modus gestaan. Bij tijden letterlijk: geen eten in huis omdat ik niet wist hoe ik dat moest organiseren vanwege mijn depressie. Of wel eten in huis, maar niet meer weten hoe ik moest koken. Niet fijn! Gelukkig is dat alweer twee jaar verleden tijd. De overlevings-modus was er af, maar doelgericht leven deed ik nog niet.

Nu heb ik de laatste tijd hier over nagedacht en na MOETEN denken. Mijn doel in dit leven is vrij eenvoudig: ik wil mijn kinderen opvoeden tot zelfbewuste volwassenen die een prettige, veilige jeugd hebben gehad. Om dat te doen lukken, is het belangrijk dat ik als eerste goed voor mezelf zorg. Geen zorg voor mezelf betekent geen zorg voor anderen, in mijn geval de kinderen.

Nu kwam ik een week geleden de term ‘intentional living’ tegen. Ik had het al vaker gelezen, maar deze keer bleef het haken. Intentional living: leven met een doel. Bewust leven. DAT is wat ik wil en nodig heb. Het blog waar op ik dat las (helaas link kwijt) was inspirerend. Zij kwam iedere ochtend een kwartier eerder uit bed om tijd te geven aan God. De schrijfster las uit de Bijbel en bad naar Hem. Na een lang gesprek met een vriendin besloten wij samen om het gebed weer op te pakken. Dat heb ik ook lange tijd niet meer gedaan. Alhoewel ik nog maar vier dagen bezig ben, bevalt het echt heel erg goed.

Mijn wekker gaat om half zeven en tot kwart voor zeven bid ik EN lees ik een stuk uit een islamitisch boek. Het boek wat ik nu lees, leek me heel passen. Het gaat over berouw (link naar betrouwbare webwinkel). Ik wil er bij zeggen dat de mening van de schrijver van dit boek ronduit orthodox te noemen is, maar ik heb al heel wat mooie teksten gelezen. Niet toevallig komen deze uit de Koran.

“Zeg: “O mijn dienaren die tegen u zelf buitensporig zijt geweest, wanhoopt niet aan de barmhartigheid van Allah, voorzeker Allah vergeeft alle zonden, waarlijk, Hij is de Vergevensgezinde, de Genadevolle.” Soera 39:52 (Soera De Groepen – A-zomar)

Ik wil mijn berouw tonen over het feit dat ik zo intentieloos heb geleefd. En ja, ik besef heel goed dat ziekte hier een belangrijke deun in mee heeft gezongen! Toch voelt het als het juiste. Anyway, ik kan wel blijven hangen in het verleden, maar ik wil me nu vooral richten op de toekomst.

Mijn intentie voor de komende tijd is misschien niet heel bijzonder voor anderen, maar voor mij is het heel veel.
1. Iedere ochtend een kwartier nemen voor mijn gebed en lezen van Koran of islamitische boeken.
2. Mijn medicatie nemen
3. De kinderen positief benaderen terwijl wij ons klaarmaken om naar school te gaan. Mijn middelste heeft ADHD en is heel druk voordat zijn Ritalin begint te werken. Daar heb ik soms heel weinig geduld mee en dat wil ik veranderen.
4. Zodra ik thuiskom van het naar school brengen van de kinderen, maak ik de taken af dien zijn blijven liggen (afwas, badkamer, toilet, de was, bedden opmaken….)
5. Daarna ga ik voorbereiden voor het avondeten. Ik wil per week een menu opstellen, waarbij ik wekelijks een nieuw recept uitprobeer. Ik ben heel lang blijven hangen in aardappels, kip en broccoli. Het is tijd om dat te veranderen, niet in het minst om de kinderen andere dingen te leren eten.
6. Kijken of ik nog papierwerk te doen heb: rekeningen, briefjes van school, boodschappen in welke vorm dan ook.
7 Aangezien ik momenteel bij ben, heb ik daarna een lange lege dag voor me. Die tijd besteed ik aan mijn haakwerk, lezen, extra schoonmaken of opruimen, in de toekomst weer thuis sporten, of gewoon naar buiten gaan en genieten van de buitenlucht.
8. De kinderen ophalen, bijpraten en kijken welk huiswerk ze hebben.
9. Avondeten klaarmaken/eten
10. Huiswerk met de kinderen maken.
11. Verder kijk ik, nadat de kinderen in bed liggen, in de agenda voor mogelijke afspraken de volgende dag, haal ik eventueel bevroren spullen uit de vriezer en leg ik zwemzakken of andere spullen in het zicht. Ze zijn sowieso altijd klaar, maar dan nog vergeet ik ze regelmatig.
12. Ik sluit de dag af met gebed en ga met een tevreden gevoel naar bed.

Dit is mijn dagelijkse schema. Ik doe ook andere dingen aangaande de opvoeding van de kinderen, maar daar wil ik later op terugkomen. Het is wat te veel om dat hier ook te schrijven.
Wat mij tot nu toe is opgevallen: ik doe veel en veel meer dan normaal. Mijn huis ligt er netjes bij, waardoor ik ‘s middags alle tijd aan de kinderen kan besteden. Huiswerk is hier nogal een issue, maar nu maak ik me niet meer druk om een was die nog op de tafel ligt. Nu kunnen ze gewoon aanschuiven en hun werk doen. Wat een genoegen.

Het klinkt en voelt fantastisch om zo te leven. Mijn doel is dan ook dit vol te houden. Ik wil mijn focus houden op mijn doel: de kinderen optimaal opvoeden. Natuurlijk ben ik nog maar vier dagen bezig, maar het is net of alles op zijn plek begint te vallen. Ik heb dan ook de wens (en daar bid ik ook voor!) dat ik dit vol ga blijven houden. Ik zal slechtere periodes hebben. Dat is een gegeven met mijn bipolaire stoornis. Op dit moment weet ik natuurlijk niet hoe ik het dan zal doen, maar ik blijf hier voor gaan. Bid maar voor me of dat gaat lukken. Duimen en kaarsje branden mag natuurlijk ook. ;)

En nu heel nieuwsgierig: wat doe jij om bewust, intentievol te leven? Ik lees het graag.

Blogkalender

Even een totaal ander onderwerp. Ik ben niet van de meest georganiseerde mensen. Ik probeer het altijd heel erg, maar het lukt me nooit zo daverend. Nu heb ik afgelopen week, alvast in het kader van het nieuwe jaar, een ultieme poging gedaan. #kuch
Bij deze presenteer ik jullie mijn blogkalender. Hierop kun je heel overzichtelijk neerzetten wanneer je wil bloggen. Zelf hoop ik ooit weer terug te komen op twee keer per week, zoals ik een tijd heb gedaan. Aangezien het momenteel thuis een stuk kalmer is (alles loopt EN mijn poetshulp komt nu iedere week!) ga ik daar wat meer tijd voor hebben, verwacht ik.

blogplanning 2016 door Aagje Doeken

Als tweede nog een losbladig vel om naar wens in te voegen bij je kalender. Ik wilde die eerst bij de kalender in het document zetten, maar ieder heeft natuurlijk zijn eigen blog-ritme, dus leek een los blad handiger. Dan wordt er niet teveel papier verbruikt.

blogideeën door Aagje Doeken

Verder ben ik nog altijd bezig met mijn deken. Een steek per regel is geweldig! Wat een verademing. Is het een snert-toer, dan weet je ook dat het maar 1-één-EEN toer een snert-toer is. ;)

Om het voorlopig overzichtelijk te houden, heb ik een Pinterest-bord gemaakt met steken die ik ga gebruiken of al gebruikt heb. Let op: je hebt een Pinterest-account nodig om de link te kunnen bekijken.
Binnenkort zal ik weer wat haak-foto’s plaatsen. Het wordt leuk/mooi. Dat beloof ik.

Aan een nieuwe deken begonnen

Een paar weken geleden alweer ben ik begonnen aan het haken van een nieuwe deken. Hieronder staan mijn eerste twee dekens.
Gehaakte deken jongen

Gehaakte deken meisje
(Ik realiseer me nu pas dat ik nooit het eindresultaat heb laten zien. Iets voor een volgende post!)

Nu ben ik begonnen aan iets heel anders. Al een tijdje ben ik jaloers aan het kijken naar alle mooie CAL-projecten. CAL staat in dit geval voor ‘Crochet ALong’, samen ophaken dus.
Er wordt op regelmatige basis van steek veranderd (vaak ook in nieuwe kleuren) waardoor het een heel interessante deken wordt. Via deze link kom je op een Google-pagina terecht met allerlei voorbeelden.

Dat kan ik zelf natuurlijk ook prima in mijn eentje. Mijn haaktempo is toch niet dermate stabiel dat ik altijd het huiswerk zou kunnen volgen. Aangezien ik mijn vorige dekens qua kleurstelling wel wat flauw vond, heb ik een heel andere kleurencombinatie gekozen. Oranje, geel, groen, roze, lichtblauw en donkerblauw. De foto volgt nog. Die ben ik vergeten te maken.

Anyway, hier mijn begin.

Natuurlijk weer in het park, waar ik al zoveel uren heb gehaakt.

De basis is eenvoudig. Ik heb, volgens onderstaand filmpje, de basis en eerste rij stokjes in één keer gehaakt. Het is wat vloeken en zeuren tot het eind van de eerste toer bereikt is, maar dan heb je ook wat.

Mijn tweede toer bestaat uit het begin van de Granny-steek. Beginnen met 2 lossen, 2 stokje in de eerste steek. Vervolgens in de derde steek drie stokjes maken en zo verder. Op het einde weer eindigen met twee stokjes in de laatste steek. Ik kwam heel goed uit deze toer, maar je kunt dat natuurlijk zo aanpassen dat je niets overhoudt. Een keer vier steken overslaan ziet niemand achteraf.
Deze toer ging als een tierelier in vergelijking met de eerste. Wat een plezier. Ik weet ook al wat de volgende twee steken gaan worden, maar twijfel nog over de kleur. Update volgt daarover.

Maar goed, gisteren haakte ik lekker in het park, maar de herfst is al wel echt begonnen. Het was behoorlijk fris. De kinderen vonden alweer eikels en paddenstoelen. Zij genoten en mij maakte het heel erg dankbaar. Het leven is mooi en ik heb zin in het komende najaar. Ik wil wel januari en februari overslaan als het niet erg is. ;) Van die maanden word ik zo niks-ig. Maar goed, we zitten eind september. Met Allah’s wil gaat het een mooie najaar worden.

Tot horens!

Mijn leven in een gedicht

Van ‘mijn’ psychologe kreeg ik vorige week dit gedicht aangereikt. De laatste tijd ben ik enorm aan het groeien en voel ik me steeds beter. Dit gedicht heeft me aan het huilen gebracht. Het is van begin tot eind herkenbaar. Ja, ik ga vooruit en ik ben er enorm blij om. Nee, ik blog momenteel niet zoveel. Mijn zoontje van 6 heeft een complexe ontwikkelingsstoornis en daar gaat al mijn tijd in zitten. Toch ben ik dit blog zeker niet vergeten. Ooit (en ik hoop snel) ga ik me er weer aan wijden. Tot die tijd is het even afwachten. Maar goed, genoeg gekletst: hieronder het gedicht.

Op een dag wist je eindelijk wat je te doen stond
en je begon, hoewel de stemmen rondom jou hun slechte raad bleven uitroepen
hoewel het huis begon te trillen en je de oude kramp in je enkels voelde.

“Herstel mijn leven” riep elke stem uit.
Maar je hield geen halt.

Je wist wat je te doen stond, hoewel de wind met haar rauwe vingers
de fundamenten zelf aftastte, hoewel hun melancholie verschrikkelijk was.

Het was al laat genoeg, en de nacht was wild en de weg lag bezaaid met takken en stenen.
Maar naarmate je stap voor stap hun stemmen achterliet,
begonnen de sterren te branden doorheen het wolkendek,
en er was een nieuwe stem, die je langzaam aan herkende als van jezelf
die je gezelschap hield terwijl je verder en verder de wereld in stapte,
vastberaden het enige te doen dat je kon doen -
vastberaden het enige leven te redden dat je kon redden.

Mary Oliver, een hedendaagse Noord-Amerikaanse dichteres.